ben yine sen

Sen kendini sev. Benim kapanmakta olan gözlerimden akan 2 tutam uyku damlası, uykusuz bedenimin o mükemmel enerjisiyle bize yeter. En doğrusunu sen yap. Benim yaşadığım hayatın çürük yanları, en şekerli pişmanlıklarım, hatalarımın en tatlı anları bize yeter. Sen gizlen. Benim her şeyde öne atılışım, gözler önüne serişim kendimi; bile bile, hani bayıla bayıla, hani hatırlarsın. Hani vardı ya... Neyse, sen beni duyma. Benim Mi'den verdiğim Sol'ler ve hatta Sol'den gelen Si'lerim ikimizi de bıktıracak, canından bezdirecek, lanet okutturacak ve samimiyetsiz bir "Selamun kavle" dedirtecek. Sen çok yakın iki şey arasındaki farkları önemseme. Ben nasılsa uzun uzun anlatırım, gözünün içine baka baka, şu şöyle bu böyle, ot b*k diyerek. Uyursun. Sen uykusuz kalma. Sen kendini yorma. Sen üzülme. Aman senin canına değmesin keder. Sen köpüksüz bira içme. Sen dumansız sigara çekme. Sen bensiz bu hayatı yaşama ki; ta *mına koymakla vakit kaybetmek suretiyle o güzel bedenini yormak zorunda kalma. Demem o ki, benim mallığım ikimize de yeter.